“- Een levenswerk van dertig jaar komt in verkoping…”

Wij contacteerden hem telefonisch afgelopen maandag, met maar één ‘brandende vraag’ op onze lippen… Thoné, verkoopt gij straks? Jos Thoné: “- Met spijt in mijn hart moet ik toegeven dat ik eind dit jaar alles ga verkopen… Toch alle vliegduiven en kweekduiven. Enkel die jonge duiven van dit jaar blijven zitten… Al de rest gaat – spijtig genoeg – hun ‘onderdak’ elders moeten zoeken…

De reden?
Wel, die is tweeërlei…  Langs de ene kant begint de ‘topsport’ en meedraaien op ‘topniveau’ van de duivensport zijn tol te eisen… Ik ben tenslotte niet meer van de jongste. Dit jaar word ik vijftig jaar en draai nu reeds dertig jaar mee op het ‘strijdtoneel’ van de duivensport. Als je ziet dat ik vorig jaar quasi elk werelddeel bezocht heb… Overal waar duiven zaten, is Thoné geweest. Vraag het maar na… Deels deed ik dit om een netwerk-van-duivenvrienden op te bouwen. Op die manier zag ik bijna de volledige wereldbol en kon tegelijkertijd timmeren aan een deftig uitgebouw netwerk.

Maar er is meer… Er is nog een ernstige reden waarom ik de duivensport op een lager pitje wil zetten… Een tijdje geleden hebben diverse dokters vastgesteld dat ik een ziekte op mijn ogen heb. Een vrij zeldzame ziekte zelfs… In de ‘volksmond’ is deze ziekte bekend als ‘Birdshot’. Dokters noemen het birdshot chorioretinopathie… Een moeilijke naam voor een ziekte die wel te behandelen is, met vrij zware medicatie. En om eerlijk toe te geven: tijdens een ‘weemoedige’ bui heb ik een heel drastische beslissing  genomen. Alles moet weg… Ik kan de sport op dit allerhoogste niveau echt niet meer aan. Daarom kies ik er voor om – via mijn duiven – het plezier aan andere mensen te schenken. Het is de bedoeling dat PIPA straks het ‘neusje van de zalm’ uit mijn kweek- en vliegstal op de markt zal brengen met een openbare verkoping. Al de rest zal in China en Taiwan in een verkoping gebracht worden. In totaal zullen ongeveer dus 300 oude duiven verdeeld over 3 plaatsen openbaar verkocht worden, met de absolute top dus in België.

Een drastische beslissing die een nieuwe wending aan mijn leven zal geven. Het zal een pak rustiger worden… En net dat hoop ik te bekomen. Rust. Tegelijkertijd ben ik erover aan het denken wat ik met die hokken ga aanvangen die dan leeg staan. Ofwel verkoop ik ze en plant ik ze neer bij iemand anders, ofwel zorg ik ervoor dat een andere persoon of personen hun duiven hier kunnen zetten en dat mijn verzorger ze dan optimaal gaat verzorgen. Want geef nu toe: ofdat hij mijn duiven moet verzorgen, of iemand anders zijn duiven, dat maakt geen enkel verschil… Op die manier is de stress weg bij mij en kunnen andere mensen hier genieten van hun duifjes… Ik zal zelfs nog straffere taal praten: als er straks een mogelijke huurder aan onze deur belt om zich hier te komen vestigen, kan hij dat perfect gaan doen. Op die manier kan hij verder spelen met mijn jonge duiven… Op één voorwaarde: dat het een ‘klasbak’ is. Een echte duivenmelker… De juister persoon op de juiste plaats op het juiste moment…

Ondertussen ben ik net terug uit Barcelona. Niet voor de duiven. Wel om daar één van de beste professoren te bezoeken in het ziekenhuis van Barcelona. Hij is een authoriteit op het gebied van oogziekten in de hele wereld. En toch stuurde hij me door naar Leuven. Wegens topartsen, zei hij… Waarom zo ver reizen, als je in eigen land dezelfde technologieën kunt vinden, vroeg hij me… En gelijk heeft hij. Maar een mens kan zich tenslotte maar op één zaak tegelijkertijd focussen. En mijn gezondheid krijgt alle prioriteit.

Tuurlijk ga ik nooit of te nimmer écht afscheid nemen van de duivensport. Daarvoor staat het woord ‘duiven’ te diep in mijn hart gegrift. Voor eeuwig en drie dagen blijf ik een duivenmelker. In hart en nieren. Zo wil ik mijn diensten gratis ter beschikking stellen voor al wie het horen wil… U leest het goed: gratis! Als morgen de KBDB een advies wil inwinnen bij me, dan zullen ze dit krijgen. Een gemotiveerde naast een uitgediepte mening. Ook zijn er nu reeds diverse inrichtende organisaties die bij me ‘gepolst’ hebben om in de toekomst advies te komen geven. Over vluchten inrichten. Over lossingen. Kortom: over alles waar ik zou kunnen mee over praten…

Maar er is meer: zo hou ik me tegenwoordig ook bezig met het ‘opleiden’ van ‘jonge gasten’ in de duivensport. Onlangs speelde er nog iemand een eerste semi-nationaal. Een jonge kerel die hier ten alle tijden uitleg kwam vragen. En ik voelde wel dat hij ‘het’ in zich zou kunnen hebben. En kijk: het is er uiteindelijk nog vrij vlug uitgekomen.
Op die manier blijf ik met de duivensport verbonden. En dat is net wat ik wil… Verder bezig blijven met duiven en tegelijkertijd geen stress en druk meer op zijn schouders liggen hebben… Ja, ik wil van de duivensport eindelijk ook eens beginnen genieten…”

Tot daar een Jos Thoné, die duidelijk aangeslagen klonk. Zijn levenswerk van dik dertig jaar komt straks tenslotte op de toonbank. Geloof ons: daarvan krijgt een mens een ‘krop’ in de keel… Dertig jaar gewerkt om uiteindelijk die pluimen naar alle uithoeken van de wereld te zien vertrekken… Of zoals Jos het zo mooi vertolkte: op andere hokken plezier te gaan bezorgen… De mensen van PigeonParadise – kortweg PIPA – zullen opnieuw het allerbeste van zichzelf geven om deze verkoping te kunnen neerpennen in de geschiedenis van de duivensport. Want één ding is zeker: bij Thoné zit kwaliteit. Héél veel kwaliteit, zelfs. Elke week wordt er ten huize Thoné een eerste prijs gewonnen. Op alle afstanden. Van nul tot duizend kilometer. Een grotere all-rounder bestaat er – echt waar – niet… En ja, wij zijn tegelijkertijd ook trots. Want Het Duivenblad zal straks weer instaan voor de opmaak en de verdeling van het verkoopprogramma. Alle informatie van deze verkoping volgt later nog… Dat dit de ‘knaller’ van het verkoopseizoen wordt, behoeft nu reeds geen betoog meer. Wij kijken er alvast naar uit…